Zelfredzaamheid: met vuisten of met woorden?

Zelfredzaamheid en wereldburgerschap zijn prachtige woorden om galgje mee te doen, zoveel letters en zo onbekend, dat moet je kunnen winnen. Vraag kinderen wat zelfredzaamheid betekent en je zult waarschijnlijk als antwoord iets krijgen wat lijkt op reddend zwemmen. Kinderen nemen nu eenmaal alles letterlijk. En wanneer je ze zou vragen of kinderen in Ethiopië zichzelf ook kunnen redden moet je niet gek opkijken wanneer kinderen die vraag ontkennend beantwoorden. Want Ethiopië, dat zit toch vol arme hongerige kindertjes en Nederland is toch degene die die kindjes redt bij een hongersnood?

Het ver schoppen in de maatschappij is nog steeds een ideaal

En terecht, maar waar komt toch die agressieve beeldspraak vandaan? Met schoppen kun je misschien ver komen, maar Klas4klas wil andere manieren laten zien waarmee je vooruit kunt komen in de wereld. Ongeacht waar je opgroeit. Door gebruik te maken van je eigen unieke talenten in samenwerking met de ander. Zelfredzaamheid is daarom een speerpunt. Samen kom je verder, is de positieve gedachte hierachter.

Kwestie van leren kijken en leren van elkaar

Kinderen die opgroeien in een anti-buitenlander milieu, zijn niet voorbereid op hun toekomst. Want Nederland is al een multicultureel land en zal dat steeds meer worden. De spanningen tussen Oost en West nemen op dit moment sterk toe. Was het in de Koude oorlog nog duidelijk wie de vijand was, namelijk de communisten, nu is dat minder duidelijk. IS pleegt aanslagen. Maar IS staat niet voor islam, voor hoofddoekjes of burka’s, maar voor terroristen. Alleen dat blijkt er moeilijk in te gaan bij veel mensen, laat staan bij hun kinderen.

Stel je voor dat je als blanke christen geassocieerd wordt met de vroegere RAF of met extreem rechtse groeperingen. Dat slaat ook nergens op. In plaats van dat we die mensen een helpende hand toe steken en werken aan een gezamenlijke aanpak, verdenken we die mensen ervan rugzakken te hebben gevuld met explosieven. Of dat ze op zijn minst uit zijn op “onze” banen en “onze” sociale voorzieningen. Kinderen die verbaasd kijken wanneer ze ontdekken dat de vluchtelingen “blank” zijn.

Kinderen van allochtonen, die hier geboren zijn, hebben vaak een verwrongen kijk op de kansen die ze zelf hebben in de samenleving. Minderwaardigheidsgevoelens liggen niet zelden ten grondslag aan schooluitval en crimineel gedrag. Vaak doordat ze niet gestimuleerd worden naar school te gaan en door te leren, of vanwege (omgekeerde) discriminatie. En dat kan anders vindt Klas4klas.

Het goede voorbeeld geven

Over zelfredzaamheid gesproken. Het lijkt ook wel alsof vooral de minderheden tegenwoordig aan het woord komen, terwijl de grote massa zwijgend door ploetert. Het blijft vreemd en onwennig om iemand met een andere tongval te horen praten over “zijn” Nederland.

Kinderen die naar de TV kijken zien alleen nog maar extremen en lezen op school literatuur die geschreven is door 2e generatie allochtonen die het niet zo nauw blijken te nemen met de wet en met de Nederlandse normen en waarden.

Wat moeten kinderen daarvan opsteken? Misdaad loont. En dat is toch een beetje jammer. Want zelfredzaamheid kan ook best zonder iemand te hoeven schoppen. En dat leer je al op de basisschool. Tenminste als je naar Aflatoun wilt luisteren, een echte wereldburger die kijkt zonder (te) (voor-) oordelenJ.

Posted on 28 oktober 2016 in Klas4klas

Share the Story

About the Author

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top